Robert Kusmirowski |
|
|
Robert Kusmirowski (°1973, Lodz, PL) Robert Kusmirowski voert zijn werken uit met een aan waanzin grenzende precisie. De objecten die hij als een maniakaal modelbouwer vervaardigt, hebben zo’n hoog realiteitsgehalte dat de beschouwer onwillekeurig schrikt wanneer hij inziet dat het om dummy’s gaat. Omdat het voorwerp van Kusmirowski’s vervalsingen steeds historisch is, krijgen zijn installaties een morbide trekje. Hij voert ze uit in papier, karton, kunstschuim, lijm en plaaster. Zijn replica’s zijn doorgaans fragieler dan het origineel waardoor ze, anders dan duurzame reconstructies, de vluchtigheid van het geheugen evoceren. Kusmirowski lijkt geobsedeerd door wat aan de geschiedenis ontsnapt, maar richt geen monument op om het behoud ervan te bewerkstelligen. Zijn bekendste installatie is een model op ware grootte van een kunstenaarsatelier uit de communistische periode. Het is een levensgroot gipsen souvenir. In de studio bevindt zich een kleine spiegel die het interieur reflecteert. Zo lijkt het althans, tot de waarnemer, op zoek naar zijn eigen spiegelbeeld, moet vaststellen dat zich achter een glazen plaat een identieke ruimte bevindt. In Kusmirowski’s universum lijken soms alchemische krachten aan het werk. Hij zet vertrouwde noties van tijd en ruimte op de helling. Kusmirowski is ook een meesterlijk vervalser van documenten. In 2004 werd een archief met gerechtsstukken van een nazi proces uit de jaren 1960 vrijgegeven. Een belangrijk bewijsstuk uit het dossier bleek te ontbreken. Kusmirowski merkte immers op een pak documentatiefoto’s van het proces een Aan de hand van foto’s vervaardigde Kusmirowski opnieuw het immense perspectief van het concentratiekamp met evenveel oog voor kleine beschadigingen en sporen van slijtage dan voor de potloodtekening. Hier is het niet zo zeer de substitutie van materialen dan wel het voorwerp van de reconstructie waaraan de installatie haar subversieve kracht ontleent. De gedachte dat het geheugen in deze materie te kort schiet, is onthutsend. Er zijn nog maar weinig taboes waarachter zoveel ingehouden angst schuilt. |
Robert Kusmirowski (b. 1973, Lodz, Poland)
Robert Kusmirowski executes his work with a precision bordering on madness. The objects that he produces as a maniacal model builder are so highly real that the viewer involuntarily gets the shivers upon realising that these are dummies. Because the subject of Kusmirowksi’s reproductions are always historic, his installations take on a morbid tinge. He makes them out of paper, cardboard, glue and plaster. His replicas are generally more fragile than the original, so that unlike permanent reconstructions, they evoke the transience of memory. Kusmirowski appears obsessed with what has escaped history, but leaves no monument to bring about its preservation. His most famous installation is a life-size model of an artist’s studio from the Communist era. It is a full-size plaster souvenir. There is a small mirror in the studio which reflects the interior. Thus it appears, at least to the observer, to be in search of its own mirror image, trying to ascertain that behind a sheet of glass there is an identical space. In Kusmirowski’s universe, alchemical forces sometimes seem to be at work. He undermines our familiar notions about time and space. Kusmirowski is also a masterful counterfeiter of documents. In 2004 an archive with legal documents from a Nazi trial in the 1960s was released. An important piece of evidence appeared to be missing from the file. Kusmirowski immediately noted a pack of documentation photographs from the trial, and on the basis of the photos reproduced the immense perspective of the concentration camp, with just as much eye for small damages and signs of wear and tear as for the pencil drawing. Here it is not so much the substitution of materials as the subject of the reconstruction which gives the installation its subversive power. The thought that memory has proven inadequate in this material is disconcerting. There are few taboos behind which lies so much pent-up anxiety. |
 
|
|