Ivan Grubanov |
|
|
Ivan Grubanov (°1976, Belgrado, CS) Ivan Grubanov is een in Belgrado geboren Servisch kunstenaar, die twee jaar lang het proces van Slobodan Milosovic voor het oorlogstribunaal in Den Haag volgde. Zijn onderzoek volgt meerdere parallelle sporen, waartussen soms verrassende thematische bruggen zijn te slaan. Enerzijds observeert de jonge kunstenaar nauwgezet de man waarvan het bewind zijn leven tekende, anderzijds is de figuur van zijn vader niet uit zijn werk weg te denken. Wanneer Grubanov, die tijdens het proces in Nederland woonde, naar Servië terugkeert, portretteert hij zijn vader als een doelloos man in een beklemmende kamer. De houding van het robuuste lichaam verandert nauwelijks in de opeenvolgende foto’s. De man doet niets om zijn verveling te verdrijven. Zijn gelaat is steeds in schaduwen gehuld. Toch maakt hij een norse, gewelddadige indruk. De portretten die Grubanov tijdens het proces van Milosovic maakte, zijn van een heel andere aard. Het zijn scherpe lijntekeningen van het hoofd en van de handen van de beklaagde. Anders dan Grubanovs vader heeft Milosovic wel een gezicht. Het is op deze man, niet op zijn vader, dat Grubanov in Nederland wordt afgerekend. Steeds opnieuw tekent de kunstenaar vanuit eenzelfde hoek de man die zijn leven heeft beheerste, maar die hij nooit eerder ontmoette. Gaandeweg ontwikkelt hij een gevoeligheid voor de kleinste gebaren van Milosovic. De intimiteit van de tekeningen is verraderlijk, en staat in schril contrast tot de uitgebeende foto’s die Grubanov van zijn vader maakte. Een aantal schetsen getuigen van een sardonische humor. Grubanov schrijft bij zijn tekeningen flarden van zinnen, uitspraken van Milosovic en vragen van de aanklager. Bij een van de tekeningen staat geschreven “I believe it was done with an axe”. De man in toga, die het woord voert, staat recht. Zijn hoofd wordt door de begrenzing van het beeldvlak afgesneden. Achter een gordijn staat een karretje met daarop het immense dossier, gespijsd met de meest lugubere details. Grubanov maakte op het proces meer dan driehonderd tekeningen. In deze installatie worden ze een voor een geprojecteerd, waardoor het proces zich laat reconstrueren. De eerste schetsen tonen het interieur en veel van de aanwezigen. Zij zijn verwant aan de beelden van het tribunaal die wereldwijd op televisie te zien waren. Naarmate Grubanov zich meer en meer vastbijt in zijn onderwerp, vernauwt zijn focus. We zien enkel nog details van Milosovic’ gelaat.
|
Ivan Grubanov (b. 1976, Belgrade, Serbia) Visitor, 2003 Ivan Grubanov is a Serbian artist born in Belgrade, who followed the trial of Slobodan Milosovic before the war crimes tribunal in The Hague for two years. His research ran along several parallel tracks, between which surprising thematic bridges can be thrown. On the one hand, the young artist closely observed the man whose regime had left its mark on his life; on the other hand, he can not get the figure of his father out of his mind. While observing the trial, Grubanov had stayed in The Netherlands; when he returned to Serbia, he did a portrait of his father as an aimless man, in a depressing room. The pose of the robust body hardly changes in the subsequent photos. The man does nothing to dispel his boredom. His face is always veiled in shadow. Still, he makes a surly, violent impression. The portraits that Grubanov made during the Milosovic trial are very different in nature. They are sharp line drawings of the head and hands of the accused. Unlike Grubanov’s father, Milosovic has a face. It is with this man, and not his father, that Grubanov settles accounts while in The Netherlands. Again and again, from the same angle Grubanov draws the man who dominated his life, although he had never met him before. Gradually he developed a sensitivity for Milosovic’s slightest gestures. The intimacy of the drawings is insidious, and is in sharp contrast to the empty photographs Grubanov made of his father. A number of sketches testify to a sardonic humour. Grubanov writes scraps of dialogue next to the drawings, statements by Milosovic and questions from the prosecutor. Next to one of the drawings are the words ‘I believe it was done with an axe’. The speaker, in lawyer’s robes, stands to the right. His head is cut off at the edge of the paper. Behind the curtains stands a trolley with an immense dossier on it, packed with the most lugubrious details. Grubanov made hundreds of drawings during the trial. In the installation they are projected one by one, permitting one to reconstruct the trial. The first sketches show the courtroom and many of those present. They are related to the images of the tribunal that were shown world-wide on television. To the degree that Grubanov gets his teeth into his subject, the focus narrows. We only see details of Milosovic’s face.
|
 
|
|