Robin Rhode

Artists Statement

Ik tracht ruimtes te heroveren door er een aanwezigheid in te plaatsen die er normaal van uitgesloten is. Als herinnering aan de volgehouden strijd om terreinen te bezetten verplaats ik het lichaam naar denkbeeldige ruimtes (die ook als reëel geïnterpreteerd kunnen worden) om eigendomsaanspraken op die ruimtes te betwisten. Belangrijke thema’s in mijn werk zijn betrokkenheid en verbondenheid met lokale plaatsen en problematieken. Mijn werk weerspiegelt hoe objecten en ervaringen die neigen naar degradatie en corruptie verbonden kunnen worden met een individueel relaas. Ik confronteer waardensystemen met de monoloog van een individuele performance. Mijn acties zijn beladen met politieke, retorische en anarchistische impulsen en ze weerspiegelen de kwetsbaarheid van het geheugen en van kunst die zich inlaat met herinnering. Mijn scenario’s getuigen van pogingen om in de pas te lopen met de regels en structuren die door anderen bepaald worden: die pogingen zijn gedoemd te mislukken en leiden automatisch tot uitsluiting. Humor en spel wend ik aan als destabiliserende factoren die het onaangepaste onderstrepen. Ze drukken mijn verlangen uit om te analyseren, veranderen, fictionaliseren en alternatieve oplossingen te bedenken voor situaties die overschaduwd worden door politieke marktstrategieën.

In mijn werk wordt het alledaagse een werktuig dat een verzet blootlegt - zonder daarom noodzakelijk expliciet subversief te zijn. Het neemt eerder speelse, verleidelijke en fantasierijke allures aan. Ik gebruik het verhalende als een manier om verschillende gemeenschappen en groepen toeschouwers met elkaar te verbinden. Fantasie en narrativiteit dragen bij tot de gelaagdheid van een sociale praktijk, en gaan dus verder dan een louter cultureel of artistiek ervaren. Mijn werk bevat de subtiele suggestie dat het subversieve potentieel van kunst even fragiel en efemeer is als de lijnen van een krijttekening.

Artist Statement

My focus is to regain spaces by filling them with a presence that used to be excluded. As a reminder of the persistent battle to occupy terrain, I insert the body into imaginary spaces (which can also be interpreted as real) to contest claims of ownership. Important issues in my work are connectedness and commitment to local issues and sites. My work reflects how personal history can be connected to objects and experiences that imply degradation or corruption. A value system is confronted by performance as monologue. Actions are filled with political, rhetoric and anarchic energy, reflecting the fragility of memory and art engaged in remembrance. My scenarios speak of attempts to fit into standards and frameworks that are set by others: attempts that are doomed to failure and lead to exclusion. I use humour and play to acknowledge the inappropriate and to destabilize, expressing the desire to analyze, change, fictionalize and create alternative solutions for situations that are totally dominated by politics and market strategies.

In my practice, the notion of the everyday becomes a tool to unfold a resistance - without being necessarily and explicitly subversive, but rather playful, seductive and fanciful. I use narrative and storytelling as a means to build bridges between diverse communities and audiences. Fantasy and narrative contribute to the layering of social practice, and thus go beyond an exclusively cultural or artistic experience. My art functions as a subtle suggestion that the subversive potential of art is as fragile and ephemeral as the lines of a chalk drawing.